օրինաչափություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Գոյական


  • ՄՀԱ՝ [ɔɾinɑt͡ʃʰɑpʰutʰˈjun]

վանկեր՝ օ•րի•նա•չա•փութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

  1. երևույթների միջև օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող պատճառա-հետևանքային անհրաժեշտ կապ, փոխադարձ պայմանավորվածություն, օրենք ◆ բնության օրինաչափությունները մարդու գիտակցությունից անկախ են:
  2. որևէ երևույթի պատմական զարգացման մեջ դրսևորվող (դրսևորված) այդպիսի օրենք և դրա հետևանքը, արդյունքը ◆ Գրաբարյան Ղ-ի, այսինքն, Լ հնչյունի տարատեսակ վերածումը Ղ ենթալեզվային ձայնեղ շփականի, բացարձակ օրինաչափություն է հայերենի համար:
  3. մարդկանց գիտակցությունից դուրս և նրանից անկախ բնության ու հասարակության մեջ տեղի ունեցող օբյեկտիվ պրոցեսների արտացոլումը ճանաչողության մեջ և գիտելիքների որևէ բնագավառում ◆ Գիտության օրինաչափությունները այլ բան չեն, քան եթե օբյեկտիվ ճշմարտությունների արտացոլումը գիտակցության մեջ:
  4. որևէ բանի օրինաչափ բնույթ
  5. օրինաչափ դարձած երևույթ (խսկց․)
Հոմանիշներ[խմբագրել]

օրինասահմանություն (հզվդ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]