Jump to content

melek

Վիքիբառարան-ից

  Թուրքերեն

[խմբագրել]
melek

Արտասանություն

ՄՀԱ: [mɛˈlɛc]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Գոյական

[խմբագրել]

վանկեր՝ me•lek 

  1. հրեշտակ, հուդայականության, քրիստոնեության, իսլամի մեջ անմարմին էակներ, որոնք բնակվում են գերբնական «անտեսանելի աշխարհում», միջնորդներ աստծո և մարդկանց միջև
    Cebrail, Azrail, İsrafil ve Mikâil, İslam'daki dört büyük melektir.
    Ջաբրայիլը, Ազրայիլը, Իսրաֆիլը և Միքայիլը իսլամում համարվող չորս մեծ հրեշտակներն են։
  2. (փխբ.) հրեշտակ, դաստիարակված, բարեհամբույր, անմեղ մարդ; մաքրության` անարատության մարմնացում
    Yanındaki kız tam bir melekti.
    Քո կողքի աղջիկն իսկական հրեշտակ էր։
  3. (փխբ.) շատ գեղեցիկ` չքնաղ էակ
    Հոմանիշներ: afet, dilber

Հոլովում

[խմբագրել]

Ածանցյալ բառեր

[խմբագրել]

Բաղադրյալ բառեր

[խմբագրել]