ական անել - ստուգելու համար նայել, հաշվելով ստուգել ◆Մեկ ական արա հավերին, տես բոլորը կա՞ն, տե՞ղն են։ (Հրաչյա Աճառյան)
ակն ընդ ական, ակն ընդ ական, ատամն ընդ ատաման - աչքի տեղ աչքը հանել՝ վնասի դիմաց վնաս պատճառել, վատության դիմաց վատություն անել ◆Ակն ընդ ական, ատամն ընդ ատաման… Նա ինձ ատում է, ես չեմ կարող նրան սիրել ու հարգել։ (Շիրվանզադե)
նայել, ստուգել, հսկել ◆Ակն է տալիս ծխնելույզին, տեսնում է էնտեղ էլ քսակը չկա։ Հովհաննես Թումանյան◆Մի քանի գլուխ տավար ու ոչխար ունինք սարումը, նա գնացել ա ակը տալու։ (Պերճ Պռոշյան)◆Ա Ալեքսան, քը մատաղ, գնա ծիանը ակը տու, մի տես աղաքը դարման կա՞ թե ոչ։ (Խաթաբալա)
այն տեղը որտեղ սկիզբ է առնում ջուրը, ակունք, աղբյուր ◆Ու՞ր են ակները էն պարզ ջրերի, Ուր մեր ծարավը կոտրել կարենանք։ Հովհաննես Թումանյան◆Կարծես աչքերի հետ ցամաքել էին արցունքի ակները: (Ակսել Բակունց)
ոսկյա կամ արծաթյա զարդերի կամ իրերի վրա ամրացված գեղեցիկ գույնով և փայլով թանկագին կամ հասարակ քար ◆Ճարմանդների յուրաքանչյուրի վրա փայլում էի մի խոշոր ակն: (Րաֆֆի)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։