ամոքանք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝


վանկեր՝ ա•մո•քանք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

(խհրր․)

  1. (նորբ․) համեղացնող նյութեր
  2. սփոփանք, մեղմացում ◆ Ծուփքը հանդարտեր էր անշուշտ ու հոգին թեթևցեր, այսքան տարիե ի վեր ուրիշ ի՞նչ ամոքանք ուներ արդեն այս վշտագնած հոգին: (Միսաք Մեծարենց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե'ս համեմունք
  2. տե՛ս սփոփանք

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։