անհեթեթ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Ածական

վանկեր՝ ան•հե•թեթ 

  1. տխմար, անիմաստ, անմիտ ◆ Իհարկե, ունեմ մեղքեր ես, ուրանալն այդ անշուշտ անհեթեթ է: Եղիշե Չարենց
  2. վիթխարի, հսկա (հնց․) ◆ Նրա ամեհի նժույգը դողում էր, ծալվում էր յուր վիթխարի հեծյալի անհեթեթ ծանրության ներքո: (Րաֆֆի)
  3. անճոռնի, այլանդակ ◆ Հայ Մարդպետը… յուր անհեթեթ հագուստով և վիթխարի մարմնի մի քանի մարդու տեղ էր բռնում: (Րաֆֆի)
  4. անմիտ, սխալ ◆ Նա… չպիտի թույլ տար որդուն իրագործել այդպիսի մի անհեթեթ որոշում: (Մուրացան)
  5. անկարգ, խառնաշփոթ ◆ Անհեթեթ շարքով, խուռներամ, անկարգ, ծանրաշարք եկան Սաքոյի դիմաց:ՀԹ
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. անիմաստ, իմաստազուրկ, անմիտ, անբովանդակ, բովանդակազուրկ (աբսուրդ)
  2. անճոռնի, այլանդակ, արտառոց
Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]