անշտապ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անշտապ

վանկեր՝ ա•ն(ը)շ•տապ 

Կազմություն[խմբագրել]

Նախածանց՝ ան-, արմատ՝ շտապ:

Ածական

  1. առանց շտապելու, դանդաղ ◆ Անշտապ քայլել։ ◆ Վարդանը անհասկանալի հանգիստ ու անշտապ սկսեց դասավորել զորաբանակը։ (Դերենիկ Դեմիրճյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. դանդաղ, կամաց, համր, կամկար, հույլ, տարտամ, ծանր, դանդաղագին (շատ), սիմսիմ (ժղ․)

Աղբյուրներ[խմբագրել]