առնել

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Megaphone.svg Արտասանություն

ՄՀԱ: [arnel]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ * ar- «հարմարեցնել» արմատից. հմմտ. հունարեն άραρίσχω՝ (= հայերեն արարի) «դնել, ամրացնել, կցել, հարմարեցնել», թոխարերեն Ա ihharwār «պատրաստ»:

Բայ

Վանկեր՝ առ-նել 

  • գնել, գինը վճարելով վերցնել՝ իրենը դարձնել
  • ստանալ, ընդունել
  • Պոլիս` գրավել, տիրել, հաղթել
  • խլել, ուժով վերցնել
  • վերցնել, իր վրա վերցնելով տանել
  • բռնագրավել, յուրացնել, հափշտակել
  • ամուսնանալ
  • սիրտը տանել, ախորժել
  • Արարատյան, Ղարաբաղ` ատամները հարել, ատամները բռնվել, խիստ զգայուն դառնալ ◆ Էնքան տանձ ու խնձոր եմ կերել, որ ատամներս առել ա, չեմ կարում հաց ուտեմ։ (Տիգրան Նավասարդյան) ◆ Հերերը ժոռ կերան, որդկերանց ատամն առավ։ (Պերճ Պռոշյան)
  • հասկանալ, ընդունել, գործածել (բառ, խոսք և այլն)
  • վերցնել, քաշել, հանել
  • ձեռքը վերցնել, բռնելով մի բան վերցնել
  • Ղարաբաղ` (գյուղտնտ․) կպչել (տունկերի, սածիլի և այլ մասին)
  • Արարատյան` դիպչել, կպչել, խփվել, ընկնել ◆ Փոքրիկ ճկույթը մի քարի առավ։ Հովհաննես Թումանյան
  • (արևմտհ․) բարձել
  • կազմում է բազմաթիվ հարադրություններ, զանազան իմաստներով
  • անել
  • Պոլիս` սկսել ◆ Այնպես անձրև առավ որ։ (Հրաչյա Աճառյան)
  • ընդունել, ծնունդ ընդունել ◆ Մե գիշերը սատանաները գուքան, դայեկիմ ձեն կուտան, թը ֆիլան աղի կնիկը ցավ է, քալե տղան առ։ Ահ
  • Ջավախք` բռնել, բռնկվել ◆ Կրակն առավ, ու բոցը տարածվեց։ Ահ
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  • ստանալ, ընդունել, ստանձնել, վերցնել, ձեռք բերել
  • խլել, զավթել, գրավել, բռնագրավել, տիրանալ, տիրել, նվաճել
  • բովանդակել, պարունակել, տեղավորել, ամփոփել, տանել, զետեղվել, պարփակել
  • գնել
  • դիպչել, կպչել
Արտահայտություններ[խմբագրել]
Խոնարհում[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]