Jump to content

աստղ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Գոյական

«Աստղեր» ժեստը հայերեն ժեստերի լեզվով

վանկեր՝ աս•տ(ը)ղ 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]
Աստղերը տիեզերքում

Առաջացել է բնիկ հնդեվրոպական əstēr-lã- կամ, թերևս, əstēl-nã-` ster/l-՝ «աստղ» արմատից։ Համեմատել հին հունարեն άστήρ, լատիներեն՝ stellā, գոթերեն staěrnõ` «աստղ»։

  1. սեփական լույս ունեցող երկնային մարմին, որ երևում է գիշերը լուսավոր կետի նման
  2. երկրաչափական ձև, շրջանի վրա հավասարաչափ դասավորված սրածայր ելուստներով, թևերով
  3. այդ ձևի զարդ, նշան, շքանշան
  4. բախտ, ճակատագիր (փխբ․)
  5. նշանավոր, հռչակավոր գործիչ (արվեստի, գիտության և այլն) (փխբ․)
  6. արտաքին տեսք, շենք ու շնորհք (խսկց․)
  7. դուրեկան, գրավիչ
Հոմանիշներ
[խմբագրել]
  1. լուսատու, փայլին, փայլան, լուսարա, լուսակ, փայլածեգ, լուսիկ, փալյուս, սուրփայլ, փայլասյուռ, լուսասյուռ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]
  1. աստղ համրել - աստղաբանությամբ զբաղվել
  2. աստղ վեր բերել (երկնքից) - հրաշք գործել, անհնարին բաներ անել
  3. աստղը բանել, բարձրանալ, բաց կամ վառ լինել - հաջողության մեջ լինել
  4. աստղը բռնել - դուր գալ
  5. աստղը թեքվել, խավարել, հանգչել, մայր մտնել, մարել - հաջողությունը դադարել, անհաջողության մեջ ընկնել
  6. աստղն ընկնել - մեռնել (հնց․)
  7. աստղը խավարել-անհաջողության մեջ ընկնել
  8. աստղը ջուլկահորն ընկնել-
  9. աստղը բանել-հաջողության մեջ լինել
  10. աստղը բացվել
  11. աստղը բռնել- դուր գալ
  12. աստղով լինել-
  13. բևեռային աստղ- համեմատաբար հաստատուն աստղ երկնքի բևեռի մոտ՝ Փոքր Արջի համաստեղության պոչում
Հոլովում
Եզակի թիվՀոգնակի թիվ
Ուղղ.աստղ(ը)աստղեր(ը)
Սեռ.աստղիաստղերի
Տր.աստղի(ն)աստղերի(ն)
Հայց.աստղ(ը)աստղեր(ը)
Բաց.աստղիցաստղերից
Գործ.աստղովաստղերով
Ներգ.աստղումաստղերում

Թարգմանություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Դ․Ս․ Չիլինգարյան, Ե․Լ․ Երզնկյան, Պաշտպանական-անվտանգային տերմինների հայերեն-ռուսերեն-անգլերեն բացատրական բառարան, Գյումրի, «ՀՀ ՊՆ ռազմավարական հետազոտությունների ինստիտուտ», 2015 — 1196 էջ։
  • Սերգեյ Իշխանյան, Հունական դիցաբանության տեղեկատու բառարան (Վան Արյան), Երևան, 2006 — 392 էջ։