բազմություն

Վիքիբառարան-ից
Արտասանություն

Գոյական

Վանկեր՝ բազ-մու-թյուն 

  1. մարդկանց մեծ խումբ, մի տեղ հավաքված ժողովուրդ, հասարակություն ◆ Որսկանները հրացանները ձեռներին պատրաստի երեք կողմը կտրում են, իսկ չորրորդ կողմից մի բազմություն անտառ է մտնում ու․․․ գազաններին քշում բերում գցում որսկանների բերանը։ (Հովհաննես Թումանյան) ◆ Ալեկոծվում են հողմավար անծայրածիր բազմություններ։ (Եղիշե Չարենց)
  2. շատություն, մեծ քանակություն ◆ Այդ միջոցին օդը լցվում էր միլիոնավոր սպիտակ աղավնիների բազմությամբ։ (Րաֆֆի)◆ Մի տեղ, ձիերի բազմության մեջ, քուռակն իր մորն էր կորցրել։ (Ակսել Բակունց)
  3. ամբոխ, խառնամբոխ
  4. բազումություն
  5. համայնք
  6. որևէ հատկանիշով առանձին խումբ կազմող տարրերի ամբողջություն (մաթ․)
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  • ամբոխ, ժողովուրդ
  • խառնամբոխ (անկարգ, անկազմակերպ), խաժամուժ, խուխա, խուժան (հզվդ․)
  • գրոհ, ջոլիր (թշնամիների)
  • ճանճումժեղ, ճիժուպիժ (մանուկների), ռայ, շենլիկ (շենլիք) (բրբ․)
Արտահայտություններ[խմբագրել]