բանական

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ բա•նա•կան 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. բանականությամբ օժտված, դատելու կարողություն ունեցող, խորհող ու խոսող ◆ բանական մարդ ◆ Փուշը վարդ փոխեմ թովչական երգով, Ու գազանը մարդ՝ բանական հոգով։ (Հովհաննես Թումանյան)
  2. առողջ դատողության վրա հիմնված, խելացի, տրամաբանական ◆ Նախարարները բանական չէին համարում այդ մղումը՝ համարելով, որ եթե իրենք ոչնչանան, կոչնչանա և ժողովուրդը։ (Դերենիկ Դեմիրճյան)

Գոյական

  1. խոսող մարդ ◆ Ամեն անբան և բանական ելավ աշխույժ իր գործին։ (Հովհաննես Թումանյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ասուն, խոսուն (խորհող ու խոսող)
  2. գիտակցական, տրամաբանական, դատողական, մտավոր, բանավոր (առողջ դատողության վրա հիմնված)
  3. տե՛ս խելացի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. բանական որոշում

Աղբյուրներ[խմբագրել]