բանականություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ բանականութիւն

վանկեր՝ բա•նա•կա•նութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. (ֆզլգ․) մարդու իմացական գործունեության բարձրագույն աստիճան՝ տրամաբանորեն մտածելու, երևույթների իմաստն ու կապը, աշխարհի և հասարակության օրենքները հասկանալու և դրանք փոփոխելու ունակություն
  2. բանական լինելը, բանականի հատկությունը
  3. խորհելու և խոսելու կարողություն
  4. խելք, մտածողության կարողություն, դատողություն ◆ Նա հույսը դրել էր ավելի խիզախության, քան բանականության վրա։ (Դերենիկ Դեմիրճյան) ◆ Զարմանում են գիտնականները, թե որտեղից է ծղրիդին… խելք ու բանականություն։ Հովհաննես Թումանյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

գիտակցություն, գիտակցականություն, տրամաբանություն, դատողություն, դատողականություն, մտածողություն, մտածողականություն, ողջախոհություն, խելք, միտք, ինտելեկտ, բանական լինելը, բանականի հատկություն, խորհեկու և խոսելու կարողություն, մարդուն հատուկ ճանաչողության բարձրագույն ունակություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Սիլվա Ամիրյան, Արտաշես Մարտիրոսյան, Ֆիզիլոգիական տերմինների հայերեն-անգլերեն-ռուսերեն բառարան-տեղեկատու (ԵՊՀ հրատարակչություն), Երևան, 2013 — 704 էջ, ISBN 978-5-8084-1819-6։