բռի

From Վիքիբառարան
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բ(ը)•ռի 

Ստուգաբանություն[edit]

Ածական

  1. Սեբաստիա՝ կոպիտ, կոշտ, անտաշ, անկիրթ ◆ Բայց ի՞նչ հասկացնես բռի չոբանին։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Բրդոտ փափախները և բռի արտաքինը կիսախավարի մեջ հիշեցնում են քարափի ցից քարերը։ (Ակսել Բակունց)
  2. (փխբ․) անհարթ, դժվարագնաց ◆ բռի ճանապարհ (Ստեփանոս Մալխասյանց)

Հոմանիշներ[edit]

  1. տե՛ս կոշտ, անտաշ

Արտահայտություններ[edit]

Աղբյուրներ[edit]