դյութիչ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ դիւթիչ

վանկեր՝ դյու•թիչ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. դյութող, գրավիչ, հրապուրիչ, հմայիչ ◆ Համբարձման գիշեր, էն դյութիչ գիշեր, կա հրաշալի երջանիկ վայրկյան։ Հովհաննես Թումանյան
  2. արտակարգ հաճելի` ախորժելի` դուրեկան ◆ Ջրերի շշնջյունը թվում էր մի ավելի դյութիչ առասպել։ Դերենիկ Դեմիրճյան
  3. չնաշխարհիկ, չքնաղագեղ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս հմայիչ, կախարդիչ
  2. տե՛ս հրապուրիչ, գրավիչ
  3. տե՛ս ախորժելի, դուրեկան
  4. տե՛ս չնաշխարհիկ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]