դուրս

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ դուրս 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Կապ[խմբագրել]

  1. որևէ բանի սահմաններից այն կողմը ◆ Քաղաքից դուրս դաշտերն են տարածվում:
  2. դեպի որևէ բանի սահմաններից այն կողմը ◆ Գնում ենք շենքերից դուրս՝ լեռները:
  3. բացի, մեջը չհաշված ◆ Այդ բոլորից դուրս մի բան էլ պետք է հաշվի առնել:
  4. ավելի ◆ Այդ տարին բերքը սովորականից դուրս առատ էր:
  5. որպես կոչական բառ արտահայտում է դուրս գալու հրաման՝ կորի՛ր, գնա նշանակությամբ
  6. որպես մակբայ կազմում է հարադիր բայեր՝ դեպի դուրսը, մինչև վերջ նշանակությամբ
  7. տե՛ս դուրսը

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. արտաքին, արտաքս
  2. բացի, ի բաց
  3. ավելի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. դուրս ածել - նույնն է՝ դուրս թափել
  2. դուրս անել
    1. ներսից ուղարկել դուրսը
    2. արտաքսել, վռնդել
    3. հեռացնել, արձակել, վտարել
  3. դուրս բերել
    1. ներսից հանել, որևէ տեղից կամ որևէ բան միջից հանել
    2. մի բան հաջողացնել
    3. հանգեցնել, հանել, տանելով հասցնել
    4. եզրակացնել
    5. անվավեր՝ անօգտագործելի դարձնել, հանել
    6. դժվար վիճակից ազատել
    7. ներկայացնել, ցուցադրել, բնորոշել որպես
    8. պատրաստել, գլուխ բերել
  4. դուրս գալ
    1. ելնել դուրս ելնել
    2. ծագել
    3. բուսնել, ծլել
    4. աճել
    5. ելնել, դուրս ելնել
    6. ձվից ելնել
    7. հայտնվել, հանդես գալ, երևան գալ
    8. գտնվել, ճարվել
    9. մի բանի միջից ելնել՝ պոկվել, պատյանից հանվել
    10. պարզվել, պարզ դառնալ, երևալ
    11. պակասեցնել, հանել
    12. հաջողվել, մի բան ստացվել:
    13. հասնել
    14. լինել, գտնվել, հանդիսանալ
    15. դառնալ, ստացվել, գոյանալ
    16. արտահայտվել, դրսևորվել, հանդես գալ
    17. լույս տեսնել, հրապարակվել
    18. փրկվել, ազատվել, դուրս պրծնել
    19. բխել (ջրի մասին)
    20. թողնել, հրաժարվել, հեռանալ (պաշտոնից, կազմակերպությունից, ուսումնական հաստատությունից և այլնից)
    21. իրականանալ, կատարվել (կանխատեսածի՝ կարծածի ևն մասին)
    22. հաստատվել, ճիշտ լինել (ենթադրություն, կարծիք և այլն)
    23. ճիշտ լուծում ստանալ, լուծվել (խնդրի՝ վարժության և այլնի մասին)
    24. շեղվել, խոտորվել, ընթացքը խախտվել ◆ Ժամանակը դուրս է եկել իր շավղից: (Շիրվանզադե)
    25. տե՛ս դուրս ընկնել
    26. հանգել (ճանապարհի՝ գետի և այլնի մասին), մտնել
  5. դուրս գալու զանգ - նույնն է՝ դրսի զանգ
  6. դուրս գնալ
    1. ներսից դուրս ելնել
    2. բնական կարիքը հոգալ
    3. արտահայտվել, արտածվել
    4. հեռանալ (տեղից, երկրից և այլնից)
  7. դուրս գրել
    1. տնային գրքույկում տվյալ բնակավայրից կամ բնակավայրից մեկի հեռանալը ձակերպել
    2. մեկի հաշվից պակասեցնել՝ նվազեցնել (պարտքը կամ պահանջը)
    3. մեկի վճարելիք գումար հաշվապահորեն ձևակերպել
    4. որևէ իր՝ ապրանք և այլ հաշվապահական ձևակերպումով ելք անել
    5. ազատել, արձակել, հանել (ցուցակից, կազմից, գտնված տեղից և այլն)
    6. որևէ բանի գլխավոր պատվեր՝ պահանջ ներկայացնել
    7. բնագրից՝ գրքից և այլնից քաղվածք անել՝ արտագրել
  8. դուրս գցել
    1. վտարել, հեռացնել
  9. ազատել, արձակել
    1. արտաքսել
  10. ներսից բխեցնել (ջուր, նավթ և այլն)
  11. դուրս ցցել
    1. անդրադարձ նշանակությամբ դուրս նետվել ելնել, շտապով դուրս գալ մի տեղից
  12. դուրս ելնել
    1. ներսից դուրս գնալ, դուրս գալ
    2. հեռանալ
    3. մի բանի միջից դուրս գալ՝ պոկվել
    4. սկիզբ առնել, սկսվել և ձգվել որոշ ուղղությամբ (ճանապարհի մասին)
  13. դուրս ընկնել
    1. ոսկորը՝ հոդը և այլն տեղից խախտվել, հոդախախտվել
    2. առահասարակ՝ որևէ բան տեղից՝ բնական վիճակից ելնել, տեղահան լինել, խախտվել
    3. վատ ճանապարհի վրա կանգնել, փչանալ
    4. դուրս նետվել, դուրս թռչել, իրեն դուրս գցել
  14. դուրս թափել
    1. մի բանի մեջ կամ վրան եղած իրերը հանել
    2. անոթի պարունակությունը դատարկել
    3. ափեղցփեղ խոսել, բրանին եկացն ասել
  15. դուրս թափվել
    1. խմբովի՝ խուռներամ դուրս գալ
    2. դուրս ընկնել
  16. դուրս թռչել
    1. արագորեն ու հանկարծակի մի տեղից դուրս գալ ու գնալ
    2. որևէ ուժի ազդեցությամբ տեղից դուրս ընկնել՝ նետվել
    3. ցայտել, ժայթքել, բխել
  17. դուրս հանել
    1. հրապարակել, հայտնի դարձնել
    2. տանել, առաջնորդել դեպի
    3. որևէ ամանից՝ տեղից՝ գրպանից և այլնից հանել
    4. վտարել
  18. դուրս մնալ - չընդունվել, չընդգրկվել որևէ բանի մեջ
  19. դուրս շպրտել
    1. վտարել
    2. արտավիժել