դրժել

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [dɾʒɛl]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ դ(ը)ր•ժել 

Բայ

1. ուխտազանց ուխտադրուժ լինել, խոստումը՝ պայմանը ոտնատակ տալ՝ խախտել ◆ Ես նրանցից չեմ , որոնք իրենց խոսքը դրժում են ։ (Վահան Տերյան)
2. դավաճանել
3. ժխտել, ուրանալ

Հոմանիշներ

1. ուխտադրժել, երդմնադրժել, երդմնազանց լինել, ուխտազանց լինել, երդմնադրույժ լինել, ուխտադրուժ լինել, խոսքը ուտել (ժղ․)
2. տե՛ս դավաճանել
3. տե՛ս ժխտել, ուրանալ

Արտահայտություններ

Խոնարհում

Անորոշ դերբայ դրժել Ենթակայական դերբայ դրժող Հարակատար դերբայ դրժած Համակատար դերբայ դրժելիս Անկատար դերբայ դրժում Վաղակատար դերբայ դրժել Ապակատար դերբայ դրժելու Ժխտական դերբայ դրժի անձ եզակի հոգնակի առաջին երկրորդ երրորդ առաջին երկրորդ երրորդ Սահմանական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Անկատար ներկա դրժում եմ դրժում ես դրժում է դրժում ենք դրժում եք դրժում են Անկատար անցյալ դրժում էի դրժում էիր դրժում էր դրժում էինք դրժում էիք դրժում էին Ապակատար ներկա դրժելու եմ դրժելու ես դրժելու է դրժելու ենք դրժելու եք դրժելու են Ապակատար անցյալ դրժելու էի դրժելու էիր դրժելու էր դրժելու էինք դրժելու էիք դրժելու էին Վաղակատար ներկա դրժել եմ դրժել ես դրժել է դրժել ենք դրժել եք դրժել են Վաղակատար անցյալ դրժել էի դրժել էիր դրժել էր դրժել էինք դրժել էիք դրժել էին Անցյալ կատարյալ դրժեցի դրժեցիր դրժեց դրժեցինք դրժեցիք դրժեցին Ըղձական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի դրժեմ դրժես դրժի դրժենք դրժեք դրժեն Անցյալի ապառնի դրժեի դրժեիր դրժեր դրժեինք դրժեիք դրժեին Պայմանական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի կդրժեմ կդրժես կդրժի կդրժենք կդրժեք կդրժեն Անցյալի ապառնի կդրժեի կդրժեիր կդրժեր կդրժեինք կդրժեիք կդրժեին Հարկադրական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի պիտի դրժեմ պիտի դրժես պիտի դրժի պիտի դրժենք պիտի դրժեք պիտի դրժեն Անցյալի ապառնի պիտի դրժեի պիտի դրժեիր պիտի դրժեր պիտի դրժեինք պիտի դրժեիք պիտի դրժեին Հրամայական եղանակ դու դուք Ապառնի դրժի՛ր դրժե՛ք

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ infringe գերմաներեն՝ դանիերեն՝ krænke թուրքերեն՝ ihlal իսպաներեն՝ իտալերեն՝ violare հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ intrång պորտուգալերեն՝ infringir ռուսերեն՝ нарушить (ru) ‎(narušitʹ), нарушать (ru) ‎(narušatʹ) վրացերեն՝ დაარღვევს ֆրանսերեն՝ enfreindre

Աղբյուրներ

• Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
• Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
• Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։