Jump to content

եզրակացություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [jɛzɾɑkɑt͡sʰutʰˈjun]


Դասական ուղղագրութեամբ՝ եզրակացութիւն

վանկեր՝ եզ•րա•կա•ցու•թյուն 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Գոյական

  1. դատողությունների հիման վրա կատարված մտահանգում ◆ Եզրակացությունն այն դատողությունն է, որ անհրաժեշտաբար բխում է այլ դատողություններից կամ տրամաբանական հիմքից։ (Դասագիրք) ◆ Անասնաբույժի եզրակացությունը կար արձանագրության վրա։ Սերո Խանզադյան ◆ Երկար մտածելուց հետո երիտասարդը եկավ այն եզրակացության, թե անհրաժեշտ է աշխատել հնարավոր դարձնել գյուղում ապրելն ու գործելը։ (Մուրացան) ◆ Պարոն Մարության, դո'ւք ասացեք, ես մեղավո՞ր եմ, որ պարոնն այդ եզրակացությունն հանեց իմ խոսքերից։ (Նար-Դոս)
  2. մակաբերություն, որոշ տվյալներից հանած հետևություն
  3. քնվող հարցի` խնդրի` գործի մասին դատողաբար և հանգամանքների հաշվառումով տրվող լուծում, եզրահանգում, հետևություն
Հոմանիշներ
[խմբագրել]
  1. հետևություն, եզրահանգություն, եզրահանգում, մակաբերություն, մակածություն
  2. մտահանգում
  3. տե՛ս ամփոփում
Արտահայտություններ
[խմբագրել]
  1. եզրակացություն անել ― տե՛ս եզրակացնել
  2. եզրակացության գալ ― տե՛ս եզրակացնել

Աղբյուրներ

[խմբագրել]