եղբայր

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ եղ•բայր 

Արտասանություն[խմբագրել]
Արեւմտահայերէն Արտասանութիւն

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *bhrāter- «եղբայր» արմատից. հմմտ. հին հնդկերեն bhrátar, ավեստերեն brátar «եղբայր», հունարեն φρατηρ՝ «ֆրակտրիայի անդամ», լատիներեն frater, գոթերեն brōpar, հին սլավոներեն bratrь, թոխարերեն Ա pracar, Բ procer «եղբայր»:

Գոյական

  1. միևնույն ծնողների տղաներից յուրաքանչյուրը մյուս(ներ)ի նկատմամբ
  2. խոսողի հետ միևնույն շահերով՝ վիճակով և այլնով կապված մարդկանցից յուրաքանչյուրը մյուսների համար (ճրտս․)
  3. մի ազգի տղամարդ անդամներից յուրաքաչյուրը մյուսների նկատմամբ
  4. սիրով ու բարեկամությամբ իրար հետ կապված անձերից յուրաքանչյուրը, մտերիմ ընկեր
  5. վանքի միաբանության անդամներից յուրաքանչյուրը մյուսների նկատմամբ (կրոն․)
  6. մտերմաբար տղամարդու դիմելու կոչական բառ
  7. անծանոթ տղամարդու դիմելու կոչական բառ
  8. զարմանք ու զայրույթ արտահայտող բացականչական բառ (խսկց․) ◆ Սա ի՞նչ վերաբերմունք է, եղբա՛յր:
  9. նույնն է՝ փեսավեր (ժղ․)
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. ախպեր (ժղ․), աղբար (արևմտհ․)
  2. տե՛ս փեսաղբեր
  3. տե՛ս ընկեր, մտերիմ
  4. տե՛ս վանական, միաբան
Արտահայտություններ[խմբագրել]
  1. եղբոր նման - տե՛ս եղբայրաբար