երակ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

վանկեր՝ ե•րակ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Փոխառություն իրանական աղբյուրից՝ *rak. հմմտ. պարթևերեն rhk, սողդերեն r’k, միջին պարսկերեն rg, պարսկերեն rag, քրդերեն rek:

Գոյական

  1. (կզմխս․) մարմնի արյունատար անոթ, որով արյունը գնում է դեպի սիրտը
  2. (ժղ․) արյունատար խողովակ (երակ կամ զարկերակ) ◆ Արյունս ցնծագին կարկաչում էր երակներիս մեջ: (Ավետիք Իսահակյան)
  3. շառավիղ, սերունդ, զարմ ◆ Իմ հորեղբոր որդի Մուրադը մեր գերդաստանի այդ խենթ երակի բնական շառավիղն էր: (Վիլյամ Սարոյան) ◆ Ես եմ նորից, ոսկի երակը հնամյա ցեղիս: Եղիշե Չարենց
  4. (երկրբ․) ապարի շերտ երկրի ընդերքում ◆ Ոսկեբեր երակ:
  5. գլխավոր՝ հիմնական ապարի մեջ ընկած հանքային տեսակի բարակ շերտ
  6. ալիքաձև շերտ հանքի՝ հանքանյութի՝ փայտի մեջ ◆ Դեղնավուն երակներով սպիտակ մարմար:
  7. (փխբ․) որևէ բանի հիմնական՝ կարևորագույն մասը՝ ճյուղը, զարկերակ (3) ◆ Արտադրության երակ:
  8. երկրի համար կարևոր նշանակություն ունեցող հաղորդակցության ճանապարհ
  9. (ժղ․) կարճատև հորդ անձրև
  10. տե՛ս ջիղ
  11. (փխբ․) (բնստ․) որևէ բանի (առվի, գետի և այլն) փոքրիկ ճյուղավորում ◆ (Աղբյուրի) երակները անտառի խոնավությունն էին ծծում: (Ակսել Բակունց)
  12. (փխբ․) շիթ, ճառագայթ ◆ Հրածորան երակներն կհոսի արևն: (Դանիել Վարուժան)
  13. (փխբ․) ճյուղ, որևէ բնագավառի ճյուղավորում ◆ Քաղաքակրթության երակներ: ◆ Հունական մշակույթի մեջ ամփոփված են ժամանակակից եվրոպական քաղաքակրթության երակներից շատերը: Հարություն Սուրխաթյան
  14. (փխբ․) (բնստ․) կենսական հյութ՝ ուժ՝ զորություն, ավիշ ◆ Մի՛ ձգեք, որ նվաղի հայրենիքեն սփյուռք հոսող կենսատու երակը: Սիլվա Կապուտիկյան
  15. տե՛ս խենթերակ
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. զարկերակ
  2. հանքերակ, հանքաշերտ
  3. տե՛ս ջիղ
  4. տե՛ս խենթերակ
  5. տե՛ս անձրև
  6. տե՛ս ճյուղ, ճյուղավորում
  7. տե՛ս շիթ, ճառագայթ
Արտահայտություններ[խմբագրել]
  1. ամենաթույլ՝ թույլ երակը - թույլ՝ զգայուն տեղ ◆ Գտել էր նրա թույլ երակը և մեծ ճարպկությամբ շոյում էր անդադար նրա ինքնասիրությունը: Դերենիկ Դեմիրճյան
  2. երակ ունենալ - խելքից քիչ պակաս լինել, ջղային լինել

Աղբյուրներ[խմբագրել]