զոհաբերություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Գոյական

վանկեր՝ զո•հա•բե•րութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

  1. զոհաբերելը, զոհաբերվելը
  2. զոհ մատուցելու կրոնական արարողությունը (կրոն.) ◆ Գնանք պատարագ և հանդիսավոր զոհաբերությամբ մեր սերն ու գոհությունը մատուցենք: (Րաֆֆի)
  3. նվեր, նվիրաբերություն հօգուտ մի գործի, գաղափարի
  4. կամավոր զրկանք հօգուտ մի բանի, անձնաոհություն
  5. Կրոնական ծես, որը կայանում է աստվածներին, սուրբ ոգիներին նվիրաբերման մեջ: Զ. առաջացել է հնում, կապված անիմիստական պատկերացումների ու հավատալիքների ձևավորման հետ` ցեղակիցներին ուտելիք, զենք, իրեր թողնելու սովորույթի համաձայն:
Հոմանիշներ[խմբագրել]

տե՛ս զոհ, զիջում

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]