թառամել

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝ թառամել

Վանկեր՝ թա•ռա•մել 

Բայ

  1. թարմությունը կորցնել, սկսել դեղնել ու չորանալ, թարշամել, թոշնել, ճլորել ◆ Եվ մազերը պճնող դրախտավարդերի պսակը թառամել էր արդեն: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Արտերը անջուր մնալով ծարավությունից թառամել, թարշամել էին: (Րաֆֆի)
  2. (փխբ․) խորշոմել, կնճռոտվել ◆ Նրա դեմքը թառամեց մինչև գարուն մնացած տանձի պես: (Բոգդան Վերդյան)
  3. (փխբ․) թուլանալ, աշխույժը կորցնել, եռանդից, ավյունից զրկվել (մարդկանց մասին)
  4. (փխբ․) պայծառությունը կորցնել, գույնը գցել, խամրել, խունանալ
  5. (փխբ․) ջերմությունը՝ պայծառությունը թուլանալ, մարել ◆ Արևը... թառամած ճառագայթներով ներկում էր բարձր շենքերի կտուրները: (Նար-Դոս)
  6. (փխբ․) զարգանալուց դադարել, լճանալ, առաջադիմություն՝ զարգացումը խիստ թուլանալ ◆ Շահ Աբասի ժամանակ ծաղկած ու նրանից հետո թառամած վաճառականությունը մի փոքր շունչ առավ: (Րաֆֆի)
  7. (փխբ․) ծերանալ
  8. (փխբ․) նվաղել, սիրտը մարել
  9. (փխբ․) երիտասարդական թարմությունը կորչել՝ կորցնել ◆ Նախանձը չափ չուներ այդ փառասեր Արծրունու սրտում, թեև նա արդեն հասակ առած և թառամած կին էր: (Րաֆֆի) ◆ Օրիորդն օրեցօր թառամում է, մաշվում ու հալվում: (Շիրվանզադե)
  10. (փխբ․) եռանդը՝ աշխուժությունը կորչել ◆ Թառամում է սիրտս ահա, պաղ է էս կյանքն ու տխուր: (Հովհաննես Թումանյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. թոշնել, թորշոմել, թոռոմել, թարշամել, ճլորել, խշփել, պժկել, սալարել, վռշնել, թլմշել, թոշմել, թոռմել, թոռմշկել, թոռմտել, թոռմոտկել, թմթռկել, թոռմոշկել, թռմշկել, ճղճմել, թնթռել, թնթռկել, թռվահակել, թզկել (պտղի), ծեռել (բույսի), ժամանակը անցնել
  2. տե՛ս խորշոմել
  3. տե՛ս խամրել

Արտահայտություններ[խմբագրել]