թավալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ թաւալ

վանկեր՝ թա•վալ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. թավալելը, թավալում

Ածական

Մակբայ

  1. թավալված, թավալվող, թավալվելով ◆ Իյնանք թավալ օրհասաբեր։ (Մկրտիչ Պեշիկթաշլյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. թավալ անել, լինել – թավալվել
  2. թավալ տալ ◆ Գիրշեր քսան-երեսուն ձի են բաց թողել գարու մեջ, կերել են, տրորել, թավալ են տվել։ (Ակսել Բակունց)
    1. թավալվել
    2. թավալել ◆ Հովն հեռուն լեռան վրա թավալ տալով ձյան հյուսեր՝ կուգսր ոռնալերդին վրա։ (Դանիել Վարուժան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]