թափել

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ թա•փել 

Բայ

  1. որև՝ բան վերևից դեպի ցած ածել ◆ ջուրը հողե հատակին թափեց
  2. անոթի ամանի և այլնի պարունակությունը դաարկել, դուրս ածել կամ այլ ամանի մեջ լցնել ◆ ալյուրը պարկից տաշտի մեջ թափեց
  3. դեն ածել, նետել, գցել ◆ փչացած դեղերը ջոկեց ու թափեց
  4. մի բանի վրայից ցած առնել, ցած բերել, իջեցնել, բեռնաթափել ◆ մեքենայի բեռը դռան մեջ թափեց
  5. մեծ քանակությամբ, բազմությամբ վերևիցդեպի ցած կամ տեղից մյուսը նետել, գցել, լցնել ◆ առաջն արած զորքին քշեց, թափեց ձորը
  6. մի տեղ, մի բանի մեջ լցնել, ածել ◆ ես հո չեի կարող նրա գլխի մեջ զոռով խելք թափել
  7. թաչ տալով, ցնցելով վրայի եղածը վայր գցել, ցած նետել ◆ թուղթ թափել
  8. մեծ քանակությամբ և անկարգ կերպով դնել, լցնել ◆ հարյու տեսակ ուտելեղեններ էին թափել սեղանիվրա
  9. ցած դնել, վայր դնել ի նշան պարտության, անձնատուր լինել, իրեն պարտված անաչել ◆ զենքեր խաղաթղթերը թափել
  10. գործադրել ◆ ջանք, հիգ, աշխատանք թափել
  11. ցուցադրել, ձևացնել ◆ տղամարդկություն թափել
  12. մի բանով աժտել ◆ հմուտ ձեռքերով նկարում, գեղեցկություն էր թափում գրքերի համար
  13. մի բանով օժտել: Հմուտ ձեռքերով նկարում, գեղեցկություն էր թափում գրքերի վրա:
  14. ամանից՝ անոթից ևն հեղուկի որոշ մաս դուրս ածել ◆ Բաժակը կաթով լիքն է, գգույշ՝ չթափես:
  15. մի բանի վրա լցնել հեղուկը կամ նրա շիթերը ◆ Թանաքը վրան թափեց:
  16. ներքին զգացմունքն արտահայտել՝ դրսևորել՝ ուղղել մեկին ◆ Բարկությունը՝ մաղձը մեկի վրա թափել:
  17. պոկել, տեղից հանել ◆ Մեկի ատամները փորը թափել:
  18. դուրս տալ, ասել ◆ Ամեն հայհոյանք թափում է բերանից:
  19. կաղապարով ձուլել ◆ Հրամայեց եկեղեցիների գանգերը հավաքել ու թնդանոթներ թափել (Ստեփան Մալխասյանց)
  20. շինել, կոփել, կռել ◆ Նա հիանալի թրեր է թափում:
  21. (փխբ․) հարվածելով՝ սպանելով գետին տապալել (շատերին)
  22. (փխբ․) Տարածել, սփռել ◆ Ռադիոն թափում էր գարնանային երգի տաք ելևէջները (Ակսել Բակունց)
  23. վրայից ցած նետել՝ գցել, թոթափել ◆ Ստրկության լուծը թափել:
  24. փրկել, ազատել, ազատագրել ◆ Գերությունից թափել:
  25. (հնց․) խլել ◆ Թշնամու ձեռքից բոլոր բերդերը թափեց (Ստեփան Մալխասյանց)
  26. (գվռ․) թափվել

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ածել, զեղել, վեր (վար) ածել, (հին․), հեղել, վայթել, ստորանկել (որևէ բան վերևից ցած ածել)
  2. դատարկել, արտազեղել, դուրս ածել (տալ) (ամանի և այլն պարունակությունը տեղափոխել ամանիև այլնի մեջ)
  3. գցել, նետել, դեն ածել, դեն նետել (որևէ ոչ պետքական բան)
  4. բեռնաթափել, իջեցնել (մի բանի վրայից ցած բերել)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]