ժողովրդականություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ʒɔʁɔvɾdɑkɑnutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ ժողովրդականութիւն

վանկեր՝ ժո•ղո•վ(ը)ր•դա•կա•նութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. ժողովրդից ճանաչված լինելը, ժողովրդական լինելը ◆ Իր ժողովրդականությունը հնչուն դրամի չէր վերածում պաշտոններ գտնելու համար: (Լեո)
  2. ժողովրդական բնույթ կրելը

◆ Սալոմեի նման մի խաբեբա պառավը մեծ ժողովրդականություն պիտի վաստակեր՝ այս քաղաքի մեջ: (Րաֆֆի)

  1. ժողովրդական ճանաչում՝ գռչակ՝ համբավ ◆ Ֆիրուզը գրել էր լայն ժողովրդականություն ստացած իր լավագույն բանաստեղծությունները: (Գարեգին Սևունց)
  2. (հնց․) ժողովուրդ ◆ Ահա մի հետադեմ կուսակցություն, որ կույս մոլեռանդությամբ զոհում է սոցիալական կիսաստվածին յուր ազատությունը, եկեղեղցվո ժողովրդականությունը: (Րաֆֆի)
  3. ժողովրդական բնույթ, ժողովրդային լինելը ◆ Հայոց ժողովրդականությունը յուր եկեղեցվո խորին հնությունի ունի այդ արտոնությունը: (Րաֆֆի)
  4. ժողովրդի ազգային ինքնատիպություն, ժողովրդի ձգտումների հոգեբանության մտայնության ընդհանուր բովանդակությունը ◆ Այս պաշտոնի մեջ ազնվապետության հարած է դեմքով և ժողովրդականության դարձած է կարծիքով: Հակոբ Պարոնյան
  5. կառավարման այն ձևը, որի ժամանակ իշխանությունը գտնվում է ժողովրդական լայն զանգվածների ձեռքում
  6. որևէ կարգի կոլեկտիվի ղեկավարման գործում ամբողջ կոլեկտիվի մասնակցության ու գործուն ազդեցության ապահովում
  7. հասարակության միջին և ստորին խավերը, ժողովուրդ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. մասսայականություն
  2. տե՛ս ժողովրդայնություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]