Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ լու•սա•թա•թախ
լույսի մոտ թաթախված, շատ լուսվոր ◆ Շնչում էր լուսաթաթախ (Ազատ Վշտունի)
լուսեղեն, պայծառ, երյանկությամբ լի (ժղ․) (փխբ․)
լուսանալուն մոտ, լուսադեմին
լույսից դուրս եկած, լուսավառ ◆ Երդվում էր նրանց համար իջաց լուսաթաթախ (Լեո)
գեղոցիկ պայծառ ◆ Իսկ խաղից զատ կան խաղ ու տաղ՝ կենսաթրթիռ, լուսաթաթախ; Պարույր Սևակ
շողաթաթախ, լուսաշաղախ, լուսաթաթավ, լուսաթավալ, լուսակոլոլ(լուսանալուն մոտ) (գվռ․)
տե՛ս լուսազառդ
տե՛ս լուսավոր
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
