խամաճիկ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խա•մա•ճիկ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. տիկնիկ, երեխաների խաղալիք (կուկլա) ◆ Ծառաները փայտ կուլ տված խամահաճիկի պես կպել էին պատերին: (Վահան Թոթովենց) ◆ Սա Կարտոնե խամահաճիկների ծրար է, գնում եմ հանձնելու Օրենքի փողոցն խաղալիքավաճառին:
  2. մարդու փոքրիկ պաճուճապատանք, որը խաղացնուն են լարերով, զսպանակներով կամ ձեռքով ◆ Նա պարապում էր… թռչունների ու կենդանիների խամաճիկների առևտրով: (Րաֆֆի)
  3. մեկի ստրկամիտ, կամակատարը, մեկի թելադրանքին, քմահաճույքին հլու կերպով ենթարկվող մարդ (փխբ․) ◆ Ես շատ լավ կարող եմ քո և սիրեկանիդ մեջ մեկնաբանի դեր կատարել, միայն թե խամաճիկների կոտրատվելը տեսնեի: Շեքսպիր
  4. խրտվիլակ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս տիկնիկ
  2. պաճուճապատանք
  3. կամակատար
  4. հաճկատար
  5. խրտվիլակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]