խղճուկ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խ(ը)ղ•ճուկ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. անբարենպաստ՝ անբարեկարգ՝ աննախանձելի վիճակում գտնվող ◆ Եվ դու տեսե՞լ ես ննրա գանձն անգին՝ հարավի Դուստրը, խղճուկ արարած։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Օ՜, դու պատահմամբ սերտած մտքերի մի խղճուկ դերի։ Եղիշե Չարենց
  2. թշվառ, խեղճ, ողորմելի ◆ Սկսեց դուրս տանել նրա խղճուկ իրերը։ (Գարեգին Սևունց)
  3. աղքատիկ, ոչ ճոխ, ոչ փարթամ, ոչ հարուստ ◆ Ինչպիսի խղճուկ, հետամնաց երկրի տեր ու տիրական է ինքը իրերը։ (Գարեգին Սևունց) ◆ Այնտեղ աճել էին մի քանի խղճուկ թփեր։

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. խեղճ, խղճիկ, ողորմելի, խղճալի, թշվառ, թշվառական, հեգ, անօգ, անօգնական, (փխբ․)՝ քնձռոտ, լղարիկ, լղարուկ, լղրճուկ, խեղճ ու կրակ, թրջված հավ (հավուկ) (փխբ․)
  2. տե՛ս չնչին

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]