խնամի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խնա•մի 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. ամուսիններից մեկի ծնողներից, ինչպես և ազգականներից յուրաքանչյուրը մյուսի ծնողների և ազգականների համար ◆ Այսօրվանից դու իմ խնամին ես, Մանուշն էլ իմ հարսնացուն։ Սերո Խանզադյան ◆ Իր աղջկան ուզում է տալ չարչի Միհրդատին՝ դառնալ չարչու խնամի։ (Նաիրի Զարյան)

Ածական

  1. խնամիացած, խնամիական կապեր հաստատած ◆ Խնամի թագավոր, շեն կենա քո հոր օջախը։ (Ղազարոս Աղայան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բարեկամ, խնամունի (հզվդ․), թայրաթոտք (հնց․) ◆ Տեսար տանդ խնամի ես նստել…այդ բաները հեղինակեցիր, որ գլխիցդ ռադ անես։ (Նար-Դոս)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  • Խնամի երթալ, Սբ․ Աղջկա կամ տղայի կողմը հարսնատես կամ փեսատես գնալ։
  • Խնամի ըսելը իրարու խնամք տանիլ ըսել է, Պլ․ Երկու խնամիները հանդիպելիս այս խեսքն են ասում, միմյանց զգուշացնելու, որ ծանր ծախքերի տակ չընկնեն։
  • Խնամի խոս էրթալ, Ամս․ Տե՛ս ԽՆԱՄԱԽՈՍ-ի տակ։
  • Խնամի կ’ըլմանի, Սբ․ Ասվում է ակնածանքով մեծ տիկնոջ՝ խաթուն կնոջ մասին, կամ արհամարական ձևով անարժան կնոջ մասին։
  • Խնամիս ինե վար, կնքամարս ինե վեր, Սբ․ Մարդ իր արժանապատվությունը պահելու համար պետք է ամենից առաջ ուրիշներին հարգել։
  • Խնամու եզան գեղիցն է, ընդհ (ծաղր․) Ասվում է շատ հեռավոր ազգականների կամ իրենց ազգական համարողների մասին։
  • Իշի խնամին ջորին կուլի, Թբ․ (առած․) (արհմր․) տե՛ս ԷՇ-ի տակ։

Աղբյուրներ[խմբագրել]