(գվռ․)Ղարաբաղ, Մուշ՝ մանուկ, երեխա ◆Այս վտիտ տղան այն տարին եղել է համարյա խոխա: Եղիշե Չարենց◆Իմ յարը ինձ հունց կը թակի, ինքը մին մեծ խոխա ա։ Աշոտ Հովհաննիսյան◆Օսանը հու՞նց ա, խոխեքը լա՞վ են։ (Ղազարոս Աղայան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
