խորհրդատու

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ խոր•հ(ը)ր•դա•տու 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. խորհուրդ տվող (մարդ) ◆ Նա դարձավ աշակերտների ամենասիրելի դասատուն, խորհրդատուն, բարեկամը: (Գարեգին Սևունց)
  2. իր մասնագիտության հետ կապված հարցերի մասին անհրաժեշտ տեղեկություններ ու խորհուրդներ տվող պաշտոնյա, կոնսուլտանտ ◆ (Թագավորը) գյուղացուն շինում է իր գլխավոր և միակ խորհրդատուն: (Հովհաննես Թումանյան)
  3. (փխբ․) խորհուրդներ` մտքեր ներշնչող ` թելադրող ◆ Խիղճը վատ խորհրդատու է: (Նար-Դոս) ◆ Զգացմունքները հաճախ վատ խորհրդատու են: (Ստեփան Զորյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. խորհրդական, (հնց․)` խորհրդածու, խորհրդակալ
  2. տե'ս խրատատու

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]