Հայերեն
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ կուռ
Ածական
կռած, կռելով ամրացրած
հոծ, սեղմ, խիտ, սերտ ◆ Կուռ շարքեր
շատ ամուր, պինդ, կարծր ◆ Կուռ դռներ
անընկճելի, հաստատուն, անհաղորդ ◆ Կուռ կամք (փխբ․)
Գոյական
մարդու ձեռքը ուսից մինչև մատների ծայրը, ձեռք, թև
թռչունի թև (խսկց․)
կռնակ, թիկունք (ժղ․)
կողմ (ժղ․)
սայլի երկու առէջների ծայրերը, որոնք միանալով անկյուն են կազմում և որի գագաթից կապվում է լուծը (գվռ․)
ճախարակի անվի վրա ամրացված թելը (գվռ․)
կուռ բռնել - օգնություն ցույց տալ, ձեռք բերել, օգնել
կուռը բռնել - ձեռքը բռնել, խանգարել, արգելել
կուռը գցել
թևը գցել, թևը կոթի, կանթի միջով անցկացնելով, թևից կախել (զամբյուղ, կապոց և այլն)
իր կողմը դարձնել, շրջել
տե՛ս կուռ բռնել
կուռը դալար - կուռը, բազուկը հզոր, ուժեղ, հաղթ
կուռը երկար (երկայն)
երկայնաբազուկ
հարուստ, զորավոր
կուռը չափել - տե՛ս վախը չափել
կռներն ընկնել
մեկի թևերից բռնելով, հենարան լինելով տանել
տե՛ս գիրկն ընկնել
կռները շարժել, ժաժ տալ - եռանդուն գործ անել
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։