կրկնություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ կրկնութիւն

վանկեր՝ կ(ը)րկ•նութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. կրկնելը, կրկնվելը
  2. ուսումնական նյութի նորանոր ու բազմակի ընկալումներն ու վերարտադրությունները՝ ավելի լրիվ ու տևական մտապահման նպատակով
  3. կրկնելու համար նախատեսված՝ տրված նյութ (վարժություն, առաջադրանք և այլն)
  4. (փխբ․) կրկնորդ, կրկնակ
  5. (լեզվբ․) հնչյունի՝ արմատի՝ բառի՝ բառամասի և այլնի կրկնելը որպես քերականական միջոց
  6. (գրկն․) բանաստեղծական խոսքի կառուցման եղանակ, որ հիմնված է բառերի՝ դարձվածների և այլն կրկնելու վրա
  7. գեղարվեստական խոսքի արտահայտչական միջոց, որն արտահայտվում է առանձին հնչյունների, բառերի կամ ամբողջական դարձվածքների կրկնությամբ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կրկնողություն
  2. տե՛ս կրկնաբանություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ա․ Ա․ Նալչաջյան, Հոգեբանական բառարան («Լույս» հրատարակչություն), Երևան, 1984 — 240 էջ։
  • Ջրբաշյան Է․Մ․, Մախչանյան Հ․Մ․, Գրականագիտական բառարան (2-րդ լրաց․ և վերամշ․ հրատ․) (Լույս), Երևան, 1980 — 352 էջ։