հալածական

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

հ

Ածական

վանկեր՝ հա·լա·ծա·կան 

  1. հալածված, հալածվող ◆ Երկու սև ամպ հողմի առաջ գնում էին հալածական: Հովհաննես Թումանյան ◆ Եվ վազում էր, փազչում էր պինդ… հալածական երեի պես (Ավետիք Իսահակյան)
  2. հալածված, վտարված, մի տեղից մի տեղից քշված մարդ ◆ Այս բոլոր հալածականները ամեն կողմից փաղչում-թափվում էին Լոռու ամուր ձորերը: Հովհաննես Թումանյան
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. տարագիր, թափառական, թափառիկ, տարագնաց, վտարական,
  2. հալածական, արտահալածական
Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]