հածել

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [hɑˈt͡sɛl]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ հա•ծել 

Բայ

1. ման գալ, շրջել, դեգերել, թափառել ◆ Մինչ իմ որդիք, - ո՞վ գիտե, ծարավ, նոթի, անտերունչ, Օտար աշխարհ հածում են թույլ ոտքերով, կիսաշունչ։ Ռափայել Պատկանյան ◆ Հողմ ու փոթորիկ շուրջս են հածում։ (Ավետիք Իսահակյան)
2. (փխբ․) մտքով՝ երևակայությամբ տարվել, մտամոլոր լինել
3. պտտեցնել, դարձնել, ման ածել (հայացքը)

Հոմանիշներ

1. տե՛ս թափառել, դեգերել
2. տե՛ս շրջագայել
3. տե՛ս պտտեցնել, դարձնել

Արտահայտություններ

Խոնարհում

Անորոշ դերբայ հածել Ենթակայական դերբայ հածող Հարակատար դերբայ հածած Համակատար դերբայ հածելիս Անկատար դերբայ հածում Վաղակատար դերբայ հածել Ապակատար դերբայ հածելու Ժխտական դերբայ հածի անձ եզակի հոգնակի առաջին երկրորդ երրորդ առաջին երկրորդ երրորդ Սահմանական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Անկատար ներկա հածում եմ հածում ես հածում է հածում ենք հածում եք հածում են Անկատար անցյալ հածում էի հածում էիր հածում էր հածում էինք հածում էիք հածում էին Ապակատար ներկա հածելու եմ հածելու ես հածելու է հածելու ենք հածելու եք հածելու են Ապակատար անցյալ հածելու էի հածելու էիր հածելու էր հածելու էինք հածելու էիք հածելու էին Վաղակատար ներկա հածել եմ հածել ես հածել է հածել ենք հածել եք հածել են Վաղակատար անցյալ հածել էի հածել էիր հածել էր հածել էինք հածել էիք հածել էին Անցյալ կատարյալ հածեցի հածեցիր հածեց հածեցինք հածեցիք հածեցին Ըղձական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի հածեմ հածես հածի հածենք հածեք հածեն Անցյալի ապառնի հածեի հածեիր հածեր հածեինք հածեիք հածեին Պայմանական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի կհածեմ կհածես կհածի կհածենք կհածեք կհածեն Անցյալի ապառնի կհածեի կհածեիր կհածեր կհածեինք կհածեիք կհածեին Հարկադրական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի պիտի հածեմ պիտի հածես պիտի հածի պիտի հածենք պիտի հածեք պիտի հածեն Անցյալի ապառնի պիտի հածեի պիտի հածեիր պիտի հածեր պիտի հածեինք պիտի հածեիք պիտի հածեին Հրամայական եղանակ դու դուք Ապառնի հածի՛ր հածե՛ք

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ wander գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ бродить (ru) ‎(broditʹ), скитаться (ru) ‎(skitatʹsja), блуждать (ru) ‎(bluždatʹ) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Աղբյուրներ

• Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
• Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
• Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։