համակրանք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ հա•մակ•րանք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. համակրելը, հուզականորեն հագեցած դրական դիրքորոշում որևէ մարդու նկատմամբ, որի ֆիզիկական և հոգեկան գծերը գնահատվում են դրական
  2. համակրանքի զգացմունքը
  3. համակրական վերաբերմունք

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. համակրություն, հակում, խանդաղատանք, գորով, կարեկցություն, (հնց․) աղապատանք, կրակցություն
  2. տե՛ս սեր
  3. տե՛ս պաշտպանություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ա․ Ա․ Նալչաջյան, Հոգեբանական բառարան («Լույս» հրատարակչություն), Երևան, 1984 — 240 էջ։