հավասարակշռություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [hɑvɑsɑɾɑkʃrutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ հաւասարակշռութիւն

վանկեր՝ հա•վա•սա•րակ(ը)շ•ռու•թյուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. հավասարակշիռ լինելը
  2. (ֆիզ․) անշարժ՝ դադարի վիճակ, որի մեջ գտնվում է որևէ մարմին հավասար, բայց հակադարձորեն ներգործող և դրա հետևանքով էլ միմյանց չեզոքացնող ուժերի ազդեցությամբ
  3. (փխբ․) կայուն՝ հաստատուն վիճակ
  4. (փխբ․) համապատասխանություն, համաչափություն
  5. (փխբ․) սառնարյունություն, հանգստություն, զսպվածություն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. զուգակշռություն, նույնակշռություն, միակշռություն
  2. հակակշռություն
  3. տե՛ս հաշվեկշռություն
  4. տե՛ս սառնասրտություն
  5. համաչափություն
  6. կայունություն
  7. համակշռում

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. հավասարակշռությունը կորցնել
    1. հավասարակշռության վիճակը խախտվել
    2. իրեն զսպել չկարողանալ, ինքնազսպումը կորցնել
  2. հավասարակշռությունից դուրս բերել՝ հանել - ինքնատիրապետումը խախտել, հավասարակշռության՝ ինքնազսպման վիճակից հանել
  3. հավասարակշռությունից դուրս գալ - իրեն կորցնել, ինքնատիրապետումը կորցնել

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Մ․Խ․ Պողոսյան, Ֆրանսերեն-հայերեն ագրոէկոլոգիական և անտառագիտական տերմինների համառոտ բառարան (ՀԳԱ), Երևան, 2005 — 144 էջ։