ձայնավոր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն


Դասական ուղղագրութեամբ՝ ձայնաւոր

վանկեր՝ ձայ•նա•վոր 

Գոյական

  1. ձայն արձակող, հնչական
  2. երգելու, երգեցիկ ձայն ունեցող
  3. ձայնից բաղկացած երաժշտական ձայն ներկայացնող (քրկն.)
  4. դումայում վճռական ձայն ունեցող
  5. ձայնալարերի պարբերական տատանումներով և առանց բերանում ստեղծվող արգելքների արտաբերվող հնչյուն (մինչհ.)
  6. տե՛ս ձայնավորանիշ
  7. (լեզվբ․) այն հնչյունները, որոնք արտաբերվում են առանց փակվածքի կամ զգալի նեղվածքի, արտասանական ապարատի բոլոր օրգանների հավասարաչափ լարվածությամբ և օդի համեմատաբար թույլ հոսանքով

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ձայնական, հնչական
  2. տե՛ս դպիր
  3. ձայնավոր տառ
  4. ձայնավոր գիր

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։

Աղբյուրներ[խմբագրել]