ճգնավոր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ ճգնաւոր

վանկեր՝ ճ(ը)գ•նա•վոր 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

հուն.` asketes-մարջվող

Գոյական

  1. նա որ, հրաժարվել է աշխարհից ու նրա վայելքներից և իր անձը ենթարկում է տեսակ-տեսակ զրկանքների, միայնակյաց, անապատական
  2. նահատակ, մարտիրոս
  3. ամբողջապես մտավոր աշխատանքին նվիրված և կյանքից մեկուսացած անձ
  4. ընդհանրապես՝ աշխարհի չարիքների, սատանայի գայթակղությունների դեմ կռվող
  5. տե՛ս ճգնավորական
  6. մարդ,որը ձգտում է հասնել բարոյական կատարելության և աստծո հետ հաղորդակցության` իր մեջ «աշխարհիկ» պահանջմունքների և ցանկությունների ճնշման միջոցով

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անապատական, աբեղա, անապատակյաց, ասկետ, ճգնակյաց, անապատաբնակ, մենաբանակ, առանձնաբնակ, մենակյաց, միայնակյաց, միակյաց, մենակաց, միայնավոր, միայնական, միայնավորական, մենանձն, միանձն, ճգնական, ճգնավորական, ճգնակեցիկ, ճգնազգեստ, ճգնազգյաց, ճգնազգեցիկ, ճգնասեր, կրոնազգյաց, առանձնական, առանձնակաց, խստակյաց, անապատավոր, անապատակաց, խստակրոն, մոնազն, մոնոզոն, մոնոզոնակ, մոնոքոս, միեղեն, համանձն, հատկանձնակաց, խցավոր, սենեկավոր, խարազն թանահատ,
  2. տե՛ս նահատակ
  3. տե՛ս մարտիրոս
  4. տե՛ս ժուժկալ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]