Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ մե•նա•կյաց••
(նորբ․ ) մարդկանցից խուսափոխ, անմարդամոտ
միայնակյաց, մենակեցիկ (միայնակ ապրող)
տե´ս ճգնավոր
մենակյաց մենակյացներ
Ուղղ. մենակյաց(ը) մենակյացներ(ը)
Սեռ. մենակյացի մենակյացների
Տր. մենակյացի(ն) մենակյացների(ն)
Հայց. մենակյաց(ը) մենակյացներ(ը)
Բաց. մենակյացից մենակյացներից
Գործ. մենակյացով մենակյացներով
Ներգ. մենակյացում մենակյացներում
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։
