նվաճել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ նուաճել

վանկեր՝ ն(ը)•վա•ճել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս հնարավոր է իրանական ծագում՝ *ni-vag-nivač < *ni-vag- «ցած ծռել», «ծռված լինել» հնդեվրոպական արմատից։

Բայ

  1. ռազմական ուժով տիրել՝ տիրապետելու բնությամբ տիրել, զավթել
  2. պայքարի՝ համառ ու հետևողական աշխատանքի միջոցով հասնել մի բանի, ջանքեր գործադրվելով ձեռք բերել մի բան ◆ Նվաճել ժողովրդի վստահությունը։
  3. շահել, վաստակել, մրցության մեջ հաղթելով տիրանալ ◆ Մեր պատանեկան թիմը նվաճել գավաթը։
  4. (փխբ․) հաղթահարել, դժվարությունները՝ խոչընդոտները հաղթահարելով նպատակակետին հասնել ◆ Մասնակցում էին շվեյցարական արշավախմբին, որը փորձում էր էվերեստը նվաճել հարավից։ (Տենցինգ)
  5. (փխբ․) իրեն ենթարկել, իր ազդեցության տակ գցել, իր կողմը գրավել ◆ Նա, թեև դժվարությամբ կարողացավ այնուամենային նվաճել երկու քույրերի համակարգը։
  6. (փխբ․), (խսկց․) տիրել, տիրապետել, իրենը դարձնել ◆ Այդպես էլ նա չկարողացավ նվաճել այդ կնոջը։
  7. (փխբ․) յուրացնել ◆ Քայլ առ քայլ նրանք նվաճում էին խոպանը։

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. զավթել, բռնագրավել, գրավել, տիրել, տիրանալ, տիրապետել, ենթարկել, աշխարհակալել, առձեռնել, իր դրոշակի տակ առնել, ձեռքի տակ գցել
  2. հասնել, ձեռք բերել
  3. շահել, վաստակել
  4. հաղթահարել
  5. ենթարկել, իր կողմը գրավել
  6. տիրել, տիրանալ, կենակցել, ձեռքը գցել
  7. տե՛ս յուրացնել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]