նվաճել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ նուաճել

վանկեր՝ ն(ը)•վա•ճել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս հնարավոր է իրանական ծագում՝ *ni-vag-nivač < *ni-vag- «ցած ծռել», «ծռված լինել» հնդեվրոպական արմատից:

Բայ

  1. ռազմական ուժով տիրել՝ տիրապետելու բնությամբ տիրել, զավթել
  2. պայքարի՝ համառ ու հետևողական աշխատանքի միջոցով հասնել մի բանի, ջանքեր գործադրվելով ձեռք բերել մի բան ◆ Նվաճել ժողովրդի վստահությունը:
  3. շահել, վաստակել, մրցության մեջ հաղթելով տիրանալ ◆ Մեր պատանեկան թիմը նվաճել գավաթը:
  4. (փխբ․) հաղթահարել, դժվարությունները՝ խոչընդոտները հաղթահարելով նպատակակետին հասնել ◆ Մասնակցում էին շվեյցարական արշավախմբին, որը փորձում էր էվերեստը նվաճել հարավից: (Տենցինգ)
  5. (փխբ․) իրեն ենթարկել, իր ազդեցության տակ գցել, իր կողմը գրավել ◆ Նա, թեև դժվարությամբ կարողացավ այնուամենային նվաճել երկու քույրերի համակարգը:
  6. (փխբ․), (խսկց․) տիրել, տիրապետել, իրենը դարձնել ◆ Այդպես էլ նա չկարողացավ նվաճել այդ կնոջը:
  7. (փխբ․) յուրացնել ◆ Քայլ առ քայլ նրանք նվաճում էին խոպանը:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. զավթել, բռնագրավել, գրավել, տիրել, տիրանալ, տիրապետել, ենթարկել, աշխարհակալել, առձեռնել, իր դրոշակի տակ առնել, ձեռքի տակ գցել
  2. հասնել, ձեռք բերել
  3. շահել, վաստակել
  4. հաղթահարել
  5. ենթարկել, իր կողմը գրավել
  6. տիրել, տիրանալ, կենակցել, ձեռքը գցել
  7. տե՛ս յուրացնել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]