Դասական ուղղագրութեամբ՝ շիւ
վանկեր ՝ շիվ
Բնիկ հնդեվրոպական՝ *skhi-p-՝ *skei- «կտրել, անջատել» արմատից։ Հնարավոր է նաև *skep(h)- «կտրել, ճղել» արմատից, որից ցուպ (< *skob-):
բարակ ու դալար ճյուղ, ոստ
տունկ, տնկի
զավակ, որդի, ժառանգ (փխբ․)
ճյուղ, ոստ, ուղեշ, ընձյուղ, մորճ, շառավիղ, երիթոստուռ (խաղողի) (բարակ և դալար ճյուղ)
տե՛ս հոռաշիվ տե՛ս բճաշիվ
տե՛ս տնկի
տե՛ս ժառանգ տե՛ս զավակ
Ի արտաքին հոլովում
Եզակի թիվ Հոգնակի թիվ
Ուղղ. շիվ(ը) շիվեր(ը)
Սեռ. շիվի շիվերի
Տր. շիվի(ն) շիվերի(ն)
Հայց. շիվ(ը) շիվեր(ը)
Բաց. շիվից շիվերից
Գործ. շիվով շիվերով
Ներգ. շիվում շիվերում
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
