(փխբ․) երկար ծայր` պոչ ունեցող շոր հագած: ◆Հպարտ, ինքնավստահ քայլերով անցավ ադամանդազարդ տիկինների ու պոչավոր պարոնների միջով և բռնեց իր տեղն առաջին կարգում: (Շիրվանզադե)
կոթ ունեցող ◆Այդ երկար, պոչավոր սրճամանները զանազան մեծություն ունեին: (Րաֆֆի)
պոչանման գծեր ունեցող ◆Պոչավոր տառեր։
պոչի նման նեղ (կամ բարակ) ու երկարորեն ձգվող մաս ունեցող
պոչավոր աստղ - (ժղ․) նույնն է՝ գիսավոր◆Ներքև է թռչում մի գունդուկծիկ ահռելի հրեղեն բան` երկար փոչով... կարծեցին, թե մի գուցե մի օդերևույթ լինի կամ փոչավոր աստղ(Ղազարոս Աղայան)
պոչավոր սուտ - բացահայտ՝ ակնհայտ սուտ, սպիտակ սուտ ◆Հիմա կըմտածես պոչավոր սուտ մը կլլեցնել ինծի: Տիգրան Կամսարական
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
