Դասական ուղղագրութեամբ՝ սեպուհ
վանկեր ՝ սե•պուհ
Փոխառություն իրանական աղբյուրից. հմմտ. միջին պարսկերեն vispuhr, այլև ավեստերեն vīsō-puθra-:
(պատմ․) ընդհանրապես՝ ազնվակաան ծագում ունեցող անձ, ազատ
սեպուհներից կազմված՝ բաղկացած ◆ Սեպուհ
(փխբ․) ◆ Սեպուհ ◆ Սեպուհ
Ի արտաքին հոլովում
Եզակի թիվ Հոգնակի թիվ
Ուղղ. սեպուհ(ը) սեպուհներ(ը)
Սեռ. սեպուհի սեպուհների
Տր. սեպուհին սեպուհներին
Հայց. սեպուհի(ն) սեպուհների(ն)
Բաց. սեպուհից սեպուհներից
Գործ. սեպուհով սեպուհներով
Ներգ. (սեպուհում) (սեպուհներում)
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
