Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ սի•գա•պանծ
սեգ ու պանծալի, սիգաբար պանծալի, վեհորեն գեղեցիկ ու վայելչակազմ ◆ սիգապանծ
վեհություն ու վայելչություն արտահայտող սիգապանծ ◆ սիգապանծ
փառահեղ, վեհապանծ, հոյակապ ◆ սիգապանծ
վեհորեն հպարտ, իր գեղեցկությամբ՝ արժանիքներով և այլնով հպարտ ◆ Սիգապանծ
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
