սնապարծ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ սնապարծ

Վանկեր՝ ս(ը)•նա•պարծ 

Կազմություն[խմբագրել]

Արմատ՝ սին, հոդակապ՝ -ա-, արմատ՝ պարծ:

Ածական

  1. անհիմն գոռոզություն ունեցող, պարծենկոտ, գոռոզամիտ ◆ Ավելին, գրականության որոշ սնապարծ «օրենսդիրներ» սվիններով գրոհում էին սիրո, բնության, կարոտի, տխրության, անձնվիրումի, բարեկամության բանաստեղծական արծարծումները, համարելով դրանք ոչ ավել, ոչ պակաս«քաղքենիական հոգեբանության դրսևորումներ»: (Գեղամ Սարյան)
  2. սնապարծություն արտահայտող՝ պարունակող ◆ Մեզ չի փրկի ոչ մի պատնեշ և ոչ մի ազգային սնապարծ ու գոհունակ ինքնախաբեություն։ (Վահան Տերյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. սնապարծիկ, սնափառ, սնամոլ, պարծենկոտ, գոռոզ, գոռոզամիտ, ամբարտավան, հոխորտ, անձնակարծ, ինքնակարծ, ինքնահավան, բարձրամիտ, բարձրահոն, անձնագով, ինքնագով, ֆանֆարոն, զրափառ, զրապարծ, զրարապանծ, գոռոզասիրտ, (հնց․)՝ կոկոզ, կոկոզավիզ, պարծուկ, բարձրավիզ, բարձրախոհ, բարձրադեմ, բարձրաքիթ, բարձրասիրտ, բարձրապարանոց, հպարտամիտ, անբարահավաճ, ունայնապարծ, ունայնափառ, նանրափառ, սնոտեփառ, ընդունայնապարծ, ընդվայրահոն, գերախաչ, նորափառ, ճոխասեր, անձնամեծար, եսամեծար, ամպագոռգոռ, բարձրահավան (ժղ․), (գվռ․)՝ պշպշուկ, պշպըշ, ճըռթ, մեծխոսիկ, աքլոր, մեծ սիրտ, մեծ սրտանի, ձողի ծայրով վարդը քթին չի հասնի
  2. տե՛ս փառասեր

Աղբյուրներ[խմբագրել]