Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ս(ը)•րա•թ(ը)•ռիչ
սուր՝ արագ թռչող արագաթռիչ, սրաթև ◆ Սրաթռիչ
արագ ընթացող՝ սուրացող, արագասույր ◆ Սրաթռիչ
արագորեն ընթացող՝ անցնող՝ օդի միջով սլացող ◆ Սրաթռիչ
(փխբ․) ◆ Սրաթռիչ (փխբ․) ◆ Սրաթռիչ
արագաթռիչ, արագաթև, արագաթիռ, սրավար, քաջաթռիչ, (հնց․) (գվռ․)
տե՛ս սրընթաց , արագընթաց , արագասույր
տե՛ս արագավազ , արշավասույր
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
