վախեցնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [vɑχɛt͡sʰˈnɛl]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ վա•խեց•նել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. վախ պատճառել, վախով համակել՝ տոգորել՝ պատել ◆ Քո սպասելիքները չեմ կարող վախեցնել ինձ: (Րաֆֆի)
  2. սպառնալ
  3. կասկած՝ երկբայություն առաջացնել՝ ծնել
  4. որևէ արարքով՝ սպառնալիքով և այլն մշտական երկյուղի մեջ պահել

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ահաբեկել, սարսափեցնել, զարհուրեցնել, սոսկացնել, սահմռկեցնել, (ժղ․) ահահարել, ահմռել, ահագնել, զարզանդեցնել, (հնց․) պակուցանել, պակուցել, զահահարել, զահահորել, ահ տալ, վախ տալ, երկյուղ ազդել, ահուդողի մեջ գցել, դող ու թունդ հանել, աչքի փուշը կտրել, լեղաճաք անել, լեղապատառ անել, սիրտը բերնին տալ, սիրտը դող գցել, սիրտը փորը գցել, սիրտը պորտի գլուխը թռցնել, սիրտը դող հանել, սրտաճաք անել, սրտապատառ անել, սրտապախ անել, փորը կատու գցել, փոխանը կատու գցել, թուքը կատիկ թռցնել, գայլի աչք ցույց տալ, այծայծ անել, ջուրը կտրեցնել, քիթը կոտրել, աչքի յուղն առնել, դող գցել (ձգել, հանել), զարզանդ ազդել (թափել, բերել, տալ), կատիկը թռցնել
  2. տե՛ս սպառնալ, ահաբեկել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]