Հայերեն
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ տա•տա•նում
Գոյական
տատանելը, տատանվելը
(ֆիզ․) որևէ կարգի ֆիզիկական մարմնի հաջորդական շարժումը ելման կետից մերթ դեպի մեկ՝ մերթ դեմի մյուս կողմը ելման՝ հանգստի վիճակին դառնալուց հետո
(փխբ․) անվճռականություն
(փխբ․) երկբայություն, կասկած
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։