տարր

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝ տարր

Վանկեր՝ տարր 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ *der- «քերթել, ճեղքել» արմատից, որից նաև տեռել, տրամ. հմմտ. հին հնդկերեն dar- «բաժանել», ավեստերեն darodar- «ճեղքել», կիմրերեն darn «կտոր, մաս»:

Գոյական

  1. ըստ հին հունական մատերիալիստ փիլիսոփաների՝ բոլոր երևույթների հիմքում ընկած, բնության հիմնական բաղկացուցիչ մասերից (կրակ, ջուր, օդ, հող) յուրաքանչյուրը
  2. (քիմ․) պարզ նյութ, որը սովորական քիմիական միջոցներով չի տարրալուծվում և հանդիսանում է այլ բարդ նյութերի բաղկացուցիչ մասը
  3. բաղադրիչ, որևէ բանի կազմող, բաղադրող բաղկացուցիչ մասերից յուրաքանչյուրը ◆ Տաղաչափության ամեն մի տարրն իր տեղն ու դերն ունի բանաստեղծական խոսքի մեջ:
  4. որևէ բանի առանձին մաս՝ կողմ, որը նրան բնորոշ առանձնահատկություն է տալիս ◆ Հին հայկական ճարտարապետության տարրերը կառույցի ձևավորման մեջ:
  5. հասրակական որևէ խավի՝ միջավայրի ներկայացուցիչներ ◆ Իշխող տարրը ուսանողությունն էր: (Վահան Տերյան)
  6. տարերք ◆ Տարրերուն աղաղակովը տրոփուն, սա իրիկունն ըլլայի ես: (Միսաք Մեծարենց)
  7. (փխբ․) մարդ, անձնավորություն (սովորաբար, բացասական գնահատականով) ◆ կասկածելի, բարոյալքված, հակահեղափոխական տարր
  8. (հնց․) նախանյութ, հիմնանյութ, որից կազմված են երևույթները, առարկաները, կենդանի էակները ◆ Պարոններ, յուրաքանչյուր մարդ բաղկացած է երկու տարրից: (Շիրվանզադե)
  9. զբաղմունք, սեռ, հասակ, դասակարգային պատկանելություն և նման բաներ ցույց տվող ածականների կապակցությամբ կազմում է համապատասխան իմաստով հավաքականներ
  10. որևէ հոսանք, խմբավորում և այլն ներկայացնող մարդիկ Աջ տարրերը պետական հեղաշրջում են պատրաստում (Կ. Ռյուկման) (հոգն.)
  11. տե′ս տարերք

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. նյութ, տարերք (պարզ նյութ, որ սովորական քիմիական միջոցներով չի տարրալուծվում)
  2. տե′ս բաղադրիչ
  3. տե′ս նախանյութ
  4. տե′ս մարդ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. քիմիական տարր