տարր

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ տարր 

Գոյական

  1. ըստ հին հունական մատերիալիստ փիլիսփաների՝ բոլոր երևույթների հիմքում ընկած, բնության հիմնական բաղկացուցիչ մասերից (կրակ, ջուր, օդ, հող) յուրաքանչյուրը
  2. պարզ նյութ, որը սովորական քիմիական միջոցներով չի տարրալուծվում և հանդիսանում է այլ բարդ նյութերի բաղկացուցիչ մասը (քիմ․)
  3. բաղադրիչ, որևէ բանի կազմող, բաղադրող բաղկացուցիչ մասերից յուրաքանչյուրը ◆ Տաղաչափության ամեն մի տարրն իր տեղն ու դերն ունի բանաստեղծական խոսքի մեջ:
  4. որևէ բանի առանձին մաս, կողմ, որը նրան բնորոշ առանձնահատկություն է տալիս ◆ Հին հայկական ճարտարապետության տարրերը կառույցի ձևավորման մեջ:
  5. հասրակական որևէ խավի, միջավայրի ներկայացուցիչներ ◆ Իշխող տարրը ուսանողությունն էր: (Վահան Տերյան)
  6. տարերք ◆ Տարրերուն աղաղակովը տրոփուն, սա իրիկունն ըլլայի ես: (Մ. Մեծարենց)
  7. մարդ, անձնավորություն (սովորաբար, բացասական գնահատականով) ◆ կասկածելի, բարոյալքված, հակահեղափոխական տարր (փխբ․)
  8. նախանյութ, հիմնանյութ, որից կազմված են երևույթները, առարկաները, կենդանի էակները ◆ Պարոններ, յուրաքանչյուր մարդ բաղկացած է երկու տարրից: (Շիրվանզադե) (հնց․)
  9. զբաղմունք, սեռ, հասակ, դասակարգային պատկանելություն և նման բաներ ցույց տվող ածականների կապակցությամբ կազմում է համապատասխան իմաստով հավաքականներ
  10. որևէ հոսանք, խմբավորում և այլն ներկայացնող մարդիկ Աջ տարրերը պետական հեղաշրջում են պատրաստում (Կ. Ռյուկման) (հոգն.)
  11. տե′ս տարերք

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. նյութ, տարերք (պարզ նյութ, որ սովորական քիմիական միջոցներով չի տարրալուծվում)
  2. տե′ս բաղադրիչ
  3. տե′ս նախանյութ
  4. տե′ս մարդ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. քիմիական տարր

Ստուգաբանություն[խմբագրել]