Դասական ուղղագրութեամբ՝ տեղական
վանկեր ՝ տե•ղա•կան
որոշակի տեղի՝ շրջանի հատուկ՝ վերաբերող, տվյալ տեղի ◆ տեղական
ոչ ընդհանուր, մի ամբողջի որևէ մասին վերաբերող, մի ամբողջի առանձին մասի ◆ տեղական
ոչ համապետական, միայն որոշակի շրջանում գործող կամ այդ շրջանի համար նշանակություն ունեցող ◆ կառավարման տեղական
տեղացի, բնիկ ◆ եկվոր և տեղական
տվյալ տեղում եղող, տվյալ տեղում գտնվող, տեղի ◆ տեղական
միայն տվյալ շրջանը կամ առանձին շրջաններ ընդգրկող, տվյալ կամ առանձին տեղ(եր)ում կատարվող ◆ տեղական ◆ մարտերը տեղական
տվյալ վայրում արտադրվող՝ պատրաստվող՝ գոյություն ունեցող, չներմուծվող ◆ տեղական
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
