տեղացի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ տեղացի

վանկեր՝ տե•ղա•ցի 

Կազմություն[խմբագրել]

Արմատ՝ տեղ, վերջածանց՝ -ացի:

Գոյական

  1. որոշակի տեղի բնակիչ, նույն տեղի բնակիչ ◆ Լառ-Մարգարը տեղացի չէ: (Ակսել Բակունց)

Ածական

  1. տեղի, նույն տեղի, տեղական ◆ Կռվողներին վախենում էին մոտենալ նույնիսկ տեղացի ոստիկանները: (Գարեգին Սևունց)
  2. դրվելով հարցական և ցուցական դերանուններից հետո՝ ցույց է տալիս որ տեղի բնակիչ՝ բնիկ լինելը ◆ Գոնե ասացեք, դուք ո՞վ եք, և ո՞ր տեղացի: (Րաֆֆի)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տեղաբնակ, տեղաբնակիչ
  2. տեղաբնիկ, տեղաբնակ, բնիկ, բնաշխարհիկ, հնաբնակ, հնաբնակիչ, հնաբնիկ, նախաբնիկ, բնորդի, ընդոծին, ընդածին, անդրածին, անդրենածին, (հզվդ․)՝ ներացի, երկրացի, ներաբնակ, այդրենածին, աշխարհածին, աշխարհածնունդ, աշխարհեցի, ինքնագավառացի, ինքնագավառեցի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ո՞ր տեղացի ես - ասում են հանդիմանաբար մեկին, որ ակնհայտ անընդունելի պայման է առաջարկում (իբրև թե խամ-խամ բաներ է ասում՝ բայդ տեղի պայմաններին անտեղյակ լինելով)

Աղբյուրներ[խմբագրել]